گزارش شاخص هوش مصنوعی ایران ۱۴۰۴، وضعیت زیستبوم هوش مصنوعی کشور را در مقایسه با کشورهای منطقه، کشورهای منتخب و کشورهای پیشرو بررسی میکند. این گزارش با تکیه بر چارچوب «سیستم نوآوری فناورانه»، هفت حوزه شامل توسعه و انتشار دانش، تأمین منابع، فعالیتهای کسبوکار، شکلگیری بازار، سیاستگذاری و مشروعیت اجتماعی هوش مصنوعی را تحلیل کرده است.
بر اساس یافتههای گزارش، ایران در تولید مقالات علمی و برخورداری از نیروی انسانی متخصص ظرفیت قابلتوجهی دارد؛ بااینحال، روند سهم کشور از تولید علمی جهانی و منطقهای کاهش یافته است. همچنین فاصله ایران در زمینههایی مانند ثبت اختراع، سرمایهگذاری، زیرساختهای محاسباتی، دسترسی به دادههای باکیفیت و پیوند دانشگاه با صنعت همچنان چشمگیر است.
پذیرش هوش مصنوعی در کسبوکارهای ایرانی حدود ۲ درصد برآورد شده و تقریباً هفت سال از میانگین جهانی عقبتر است. کمبود مهارت و نیروی متخصص، هزینههای پیادهسازی، ضعف زیرساخت و ابهام درباره بازگشت سرمایه از مهمترین موانع استفاده سازمانها از هوش مصنوعی هستند. در مقابل، بازار هوش مصنوعی ایران با ارزش تقریبی ۵ همت، نسبت به سال قبل حدود ۸۸ درصد رشد داشته است.
در حوزه سیاستگذاری، ایران در تدوین اسناد راهبردی و مقررات فعال بوده، اما برای دستیابی به جایگاهی رقابتی باید از تمرکز صرف بر اسناد فراتر رفته و بر اجرای سیاستها، توسعه زیرساخت، تأمین مالی، تجاریسازی پژوهش و ایجاد تقاضا در بخشهای دولتی و خصوصی تمرکز کند.
نگرش متخصصان و کاربران حرفهای نسبت به هوش مصنوعی عموماً مثبت است، اما این اعتماد مشروط است. حدود ۷۶٫۴ درصد مشارکتکنندگان اعتماد خود را به هوش مصنوعی «مشروط» دانستهاند و نگرانیهایی مانند حریم خصوصی، امنیت، سوگیری، اطلاعات نادرست و تأثیر بر بازار کار را مطرح کردهاند.
در مجموع، گزارش نشان میدهد که ایران از نظر دانش و سرمایه انسانی دارای مزیتهای مهمی است، اما برای تبدیل این ظرفیتها به رشد اقتصادی و مزیت رقابتی پایدار، به رویکردی هماهنگ در زمینه سرمایهگذاری، زیرساخت، داده، توسعه کسبوکار، سیاستگذاری اجرایی و حکمرانی مسئولانه نیاز دارد.
امکان ثبت نظر جدید بسته شده است.
هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.